8e plek EK Junioren 2012
Nederlands Kampioen
8e plek EK Junioren Teams 2012
26e WK Senioren 2013
13e plek WK U23 2013

Blog

img_20161021_185203

Zo, het jaar is weer voorbij en dat betekent klaarmaken voor de lange trainingsperiode in de winter.

Afgelopen seizoen is nog steeds heel onrealistisch voor mij. Ik had een goede winter achter de rug en door een vervelende val heb ik de kans op kwalificatie voor Rio 2016 misgelopen. In de rest van het seizoen, wat uiteindelijk nog maar twee wedstrijden waren, heb ik de focus ook niet meer teruggevonden waardoor ook dat niet naar mijn verwachtingen is verlopen. Ik ben dus toe aan een nieuw begin. Een frisse start in de nieuwe Olympische periode van Tokyo 2020.

Hoe ik die komende vier jaren precies ga invullen is nog niet duidelijk, dat ga ik in deze wintermaanden vormgeven. Anders wordt het in ieder geval, aangezien ik het gevoel heb dat ik niet veel verder kom wanneer ik door blijf gaan op dezelfde manier.

Voor iedere vorm van hulp, ondersteuning of goede ideeën ben ik jullie natuurlijk ontzettend dankbaar. Ik verheug me op de komende vier jaar en ben heel benieuwd naar wat er allemaal op me te wachten staat!


Acht weken later en ik mag eindelijk weer hard trainen!  Na een blessure aan mijn schouder en een aantal weken rusten en herstellen kan ik nu weer op normale intensiteit trainen zonder dat het pijn doet. Nog net op tijd voor de Wereldkampioenschappen voor onder 23 jaar in Krakow volgende week. Voor iedereen die nu denkt ‘Huh, hoezo schouderblessure?’ komt hieronder het verhaal.

Eind mei zijn we naar Liptovsky Mikulas (Slowakije) afgereisd voor de deelname aan de Europese Kampioenschappen. Dit was hét moment voor Nederland om de laatste Olympische startplaatsen te verkrijgen. Onze kansen waren hoog aangezien er nog maar weinig landen over waren en het niveau redelijk gelijk lag. Ik en Martina hadden beide kans op deze plek in de categorie K1 Dames. De training op de baan verliep goed en we waren in vorm. Precies één week voor de wedstrijd maakte ik een fout waardoor de Olympische droom in één klap voorbij was. Door een ongelukkige val op mijn rechter schouder had ik zo veel pijn dat ik deze nauwelijks meer kon bewegen. Ik wist niet wat er mis was maar ik kon niet meer slapen van de pijn, ik moest alles met links doen en peddelen kon ik wel vergeten. Ik ben die week nog in Slowakije gebleven om mijn teamgenoten aan te moedigen maar zelf varen ging vanwege de pijn niet meer.  Verschillende fysiotherapeuten uit andere teams hebben daar naar mijn schouder gekeken maar hun mening was niet eenduidig. In het Slowaakse ziekenhuis heb ik toen een speciale schouderbrace gekregen die mijn schouders op de juiste plek hield.

In de eerste week in Augsburg ben ik meteen naar de arts gegaan voor een diagnose. Het bleek dat er niets ernstig kapot was, dat was een meevaller. Een aantal gewrichtsbanden rondom het AC-gewricht waren uitgerekt, iets wat binnen zes weken weer genezen zou zijn. Ik mocht dus minimaal vier weken niets met mijn schouder doen, dit was niet zo moeilijk aangezien het nog steeds heel erg veel pijn deed. Ik ben toen in behandeling gegaan bij de fysiotherapeut van het Duitse team en na een paar weken mocht ik weer langzaam op het vlakke water varen. Nu, acht weken later, train ik weer volop en heb ik geen pijn meer in mijn schouder. Ik merk natuurlijk wel dat ik een aantal weken niets gedaan heb, ik ben sneller buiten adem en heb het gevoel minder kracht te hebben. Het gevoel in de boot en op het water is er nog, dus een hele grote achterstand heb ik gelukkig niet. Ik train mijn schouders nu extra zodat ze stabieler en sterker worden. Ik voel me goed en ik ben klaar voor de wereldkampioenschappen in Krakow. Een topprestatie verwacht ik niet, maar ik ben al heel blij als ik een goede run zonder pijn kan waarmaken.

IMG_4923small

Foto genomen tijdens de training in Augsburg vorige week


2016, het jaar waar het allemaal om draait, is voor mij goed van start gegaan. Oud en nieuw valt eigenlijk precies in het midden van het winterseizoen, drie maanden in 2015 en drie maanden in 2016 voordat begin april de Nederlandse selectie voor het team plaatsvindt. De laatste drie maanden van het jaar zijn altijd hard. Na een korte pauze varen we veel duurtrainingen en doen we veel krachttraining zodat we het volgende seizoen sterker zijn. Deze drie maanden zijn nu voorbij dus vond ik dat het tijd was voor een krachttest. En ondanks dat Coach Jürgen een maand op familiebezoek was in New York heb ik qua kracht een grote sprong gemaakt.
Begin oktober kon ik maximaal 67,5 kg banktrekken en 70,0 kg bankdrukken. Nu, na drie maanden training, kan ik 72,5 kg banktrekken en 77,5 kg bankdrukken. Een duidelijke verbetering dus. En gelukkig merk ik het ook tijdens het varen. Nu heb ik nog een kleine drie maanden tot de selectie en daarmee genoeg tijd voor nog meer verbeteringen!
De komende drie weken blijf ik in Augsburg samen met Jürgen. Het heeft de afgelopen tijd veel geregend en als het iets warmer wordt buiten gaat hopelijk de Olympische baan open. En begin februari ga ik met de rest van de Nederlanders een week trainen in Krakow of Praag, dit moet nog worden afgestemd.
Nu ik dit typ zit ik in de bus vanuit Düsseldorf naar Augsburg en ik heb gehoord dat het veel gesneeuwd heeft. Ik ben heel benieuwd of de binnenkant van mijn boot weer bevroren is, ik zal morgen een foto posten van het eventuele ijs aan de poortjes en in mijn boot…


Zo, het wedstrijdseizoen van 2015 is weer voorbij. Tijd voor een analyse, evaluatie, nieuwe planning en een tijdje rust. Zondagavond ben ik in Augsburg aangekomen, en tot nu toe heb ik genoten van de rust. Ik heb gewerkt, geleerd, het huis op orde gebracht en welgeteld één keer getraind, een hardloopsessie.  De komende drie weken ben ik in Nederland voor onder andere toetsen en de Nederlandse Kampioenschappen. Een goed moment om tot rust te komen en over het afgelopen jaar na te denken.

Het was een leuk seizoen, een stuk beter dan 2014. Ik ben ontzettend veel gegroeid op het mentale gebied. In 2014 heeft iedere teleurstelling na een slechte wedstrijd me ontzettend hard getroffen. Dit heeft zich zo opgestapeld dat het per wedstrijd erger werd totdat ik na het seizoen barstte en de moed bijna had opgegeven. Ik ben toen naar Nederland gegaan, en daar werd me weer duidelijk waar ik het voor doe en wat ik wil bereiken. Ik ben heel dankbaar voor dit moment, mijn instelling tijdens de wedstrijden van dit seizoen was namelijk compleet anders. Ik had een aantal goede wedstrijden, zoals bijvoorbeeld de worldcup in Praag waar ik de halve finale haalde met mijn eerste run. Maar na het behalen van slechte resultaten, zoals tijdens de worldcup in Litovsky Mikulas, kon ik daar veel beter mee omgaan. Natuurlijk voelde ik me rot als ik over de finish kwam en mijn resultaat zag, maar het leven gaat door en ik krijg nog genoeg kansen om me te bewijzen.

Dit jaar is het niet gelukt, de Olympische startplek voor Nederland te behalen. Tijdens het WK vorige week was Nederland net te langzaam voor een eindresultaat bij de 15 snelste landen. Maar het is nog niet voorbij. Volgend jaar op het EK is er nog één plek over, en deze Olympische ticket laat ik niet aan me voorbij gaan. Nog 7,5 maanden tot deze wedstrijd begint, heel veel tijd dus om mezelf op verschillende punten te verbeteren. Kracht, conditie en concentratie. In Augsburg zal ik hier veel aan gaan werken. Misschien dat ik nog een paar keer naar Praag en Pau ga deze winter, maar dat hangt geheel van het budget af. Een warmtestage in Dubai of Australië zit er niet in voor mij, maar laten we hopen dat ik deze volgend jaar in Rio de Janeiro kan inhalen!

Bij deze wil ik graag mijn sponsoren ISProjects, CEP, 2atwork, Kanoshop, SportMax en pappie en mammie heel erg bedanken. Zonder jullie zou het afgelopen jaar nooit zo goed zijn geweest en zou ik nooit zo dicht bij een Olympische ticket zijn als dat ik nu ben. Jullie zijn top!


Nog twee nachtjes slapen tot het wedstrijdseizoen 2015 begint. Zaterdag en zondag vindt in Leipzig de kwalificatie voor het Nederlands team plaats. Als ik dit weekend één van de drie snelste Nederlandse dames ben èn een eindtijd heb die niet langzamer is dan 17,5% ten opzichte van de snelste dame in de wedstrijd, heb ik me geplaatst voor alle wedstrijden in 2015. Vier Worldcups in Praag, Liptovsky Mikulas, Pau en La Seu d’Urgell, de Europese kampioenschappen in Leipzig en de Wereld kampioenschappen in Londen staan op de planning. Veel grote wedstrijden, waarvan drie belangrijke momenten voor de Olympische kwalificatie van 2016.

Om mijzelf te plaatsen voor de OS 2016 in Rio de Janeiro moet er worden voldoen aan de internationale eis, opgesteld door de internationale kanobond, en aan de nationale eis, opgesteld door het Watersportverbond. Als één van de Nederlanders de internationale eis behaalt, krijgt Nederland een startplaats. Wie deelneemt aan de Olympische Spelen wordt bepaald door de nationale eis. Theoretisch kan dus sporter A voldoen aan de internationale eis en een startplaats voor Nederland verdienen, terwijl sporter B als beste voldoet aan de nationale eis en mag deelnemen aan de Spelen.

Om aan de internationale eis te voldoen moet er dit jaar op het WK in Londen een top 15, geschoonde lijst, worden gevaren. Alle eisen, internationaal en nationaal, gelden voor een geschoonde lijst, wat inhoudt dat niet het aantal plaatsen wordt geteld maar het aantal landen. Wordt deze top 15 niet gehaald, dan is er in 2016 op het EK in Liptovsky Mikulas nog een tweede mogelijkheid. Hier moet Nederland het snelste land zijn dat zich nog niet heeft gekwalificeerd, om alsnog een startplaats voor de Olympische Spelen te kunnen verdienen.

De nationale eis houdt in dat de sporter op één van de vier vooraf gekozen Worldcups een top 8 moet varen, òf op twee van de vier vooraf gekozen Worldcups een top 12 moet varen. De worldcups waarop deze eisen gevaren kunnen worden zijn Praag 2015, Liptovsky Mikulas 2015, La Seu d’Urgell 2016 en Pau 2016. Verder is het ook mogelijk om op het WK 2015 en het EK 2016 te voldoen aan de nationale eis. Vaar je bij het WK 2015 in Londen een top 10, dan voldoe je aan de internationale en nationale eis en ben je direct geplaatst voor de OS 2016. Vaar je bij het EK 2016 in Liptovsky een top 8, ook dan voldoe je aan beide eisen en krijg je direct een startplaats voor de Olympische Spelen.

Om het allemaal wat overzichtelijker weer te geven is hier een link naar een worddocument waarin de eisen in tabelvorm zijn weergegeven: road to rio V2

De eerste stap naar Olympische kwalificatie, zorgen dat ik mee kan doen aan de belangrijkste wedstrijden, vindt dus over twee dagen plaats. Deze wedstrijd is live te volgen via de volgende link: http://canoeliveresults.com/event/2015/markkleeberg-leipzig-icf-world-ranking-race.php

 


Het wedstrijdseizoen 2014 is al weer voorbij. De laatste wedstrijd is gevaren en ik bevind me nu in een rustperiode van één maand.

Na het WK, 3 weken geleden, heb ik mijn boot in de VS verkocht en wacht ik nu op mijn nieuwe boot. Een Galasport Tik Tak M die eind oktober klaar is.

Tot die tijd ga ik mij concentreren op mijn nieuwe studie, op het verbeteren van mijn conditie en kracht en werken aan de verbeterpunten van het afgelopen jaar. Want laten we eerlijk zijn, het afgelopen seizoen was niet iets om over naar huis te schrijven.

Met mijn verhuizing naar Duitsland in gedachten, verwachtte ik direct een gigantische sprong te maken en me gemakkelijk voor iedere halve finale te plaatsen. Afgelopen winter en zomer lag de focus op veel trainen in de boot, veel krachttrainingen, uitrusten, en dat was het…

Ik realiseer me nu dat dat het enige was, wat ik deed. En dat heeft, samen met de tegenvallende resultaten, mijn mentale gemoedstoestand beïnvloed. Ik heb me nergens anders mee beziggehouden, ik had geen afleiding. En dat wordt uiteindelijk eentonig. Of dit de oorzaak is van mijn tegenvallende resultaten is natuurlijk niet zeker, maar het heeft er overduidelijk wel mee te maken.

Het interessante is namelijk, dat een goede run er wel degelijk in zit. Bij het WK U23 in Sydney zat ik 0,01 s buiten de finale (top 10). En de tweede snelle run bij de World Cup in Praag bracht me in de halve finale (top 30). Het probleem is dus, dat het er op het goede moment nog niet uitkwam doordat ik er op mentaal gebied niet klaar voor was. Juist omdat ik naast het trainen en de wedstrijden niet veel had wat me afleidde en motiveerde.

Dit heb ik me natuurlijk al een tijd terug gerealiseerd, en ik heb er dan ook wat aan gedaan. Deze week ben ik begonnen aan de studie Geografie op de Universiteit van Augsburg. Volledig in het Duits. Op zich al een uitdaging. Verder heb ik sinds twee weken een nieuwe huisgenoot, zelfde leeftijd, sport en interesses. Ook heb ik twee konijnen aangeschaft, Bonnie en Clyde. Niet echt een extreme verandering, maar ik ben nu eenmaal iemand die een konijn om zich heen nodig heeft.

Na 9 maanden in Augsburg heb ik een hele hoop nieuwe contacten gelegd wat met name in het begin nogal lastig was. Het komt er dus op neer dat ik eindelijk een normaal leven heb opgebouwd naast het kanoën. En ik realiseer me nu dat dat ook belangrijk is om goed te kunnen presteren.

Een ander belangrijk punt waarop ik me volgend jaar absoluut wil en moet verbeteren is het aantal wedstrijden waaraan ik ga deelnemen. Afgelopen seizoen heb ik uitsluitend EK’s, WK’s en World Cups gevaren. Geen enkele voorbereidende wedstrijd. Achteraf gezien is dat niet de meest effectieve weg richting het wedstrijdseizoen. Volgend jaar pak ik dat anders aan.

Ik houd jullie op de hoogte en mochten jullie nog tips of ideeën hebben, laat je horen

altAl7in4DDoX6teG-vUD65ThWyVsTpu38NY9QF5rR6tDad

WP_20140918_005        10421261_10204190903273934_5099150864517667538_n


De laatste training voor de WorldCup zit er weer op. Sinds vrijdag zijn we in Ljubljana, Slovenië, waar mijn eerste wereldbeker wedstrijd zal plaatsvinden dit weekend. Het is nu mijn 4e wedstrijd op deze baan, maar de eerste training is altijd even slikken. Het eerste verval is zo hoog en stijl, en je valt na een 20 meter lange sprint minimaal 75 cm naar beneden. Bij het omlaag varen moet je heel precies je slagen zetten om niet alleen snel, maar ook in één stuk naar beneden te komen. Nu, na 3 wedstrijden in 4 jaar kan ik eindelijk zeggen dat ik het redelijk tot goed onder controle heb 🙂

De rest van de baan is heel leuk, je kunt overal mooi met de golven meevaren. Alleen bij het laatste verval moet je oppassen dat je ver links naar beneden vaart, wil je je boot heel houden. De training verliepen echt goed. Afgelopen week heb ik in Augsburg iedere dag hele runs gevaren om te wennen aan de wedstrijdafstand. En dit heeft goed geholpen. Morgen om 15:56 kunnen jullie op de website www.canoeliveresults.com live zien of ik dit bij een echte wedstrijd ook kan laten zien. Van de totaal 42 starts gaan er 30 door naar de halve finale, die op zondagochtend plaats zal vinden.

 

Bekijk hier 2 filmpje van mijn vorige races op deze baan.
Worldcup 2012 – Heats

Worldcup 2011 – Semi-finale


Sinds afgelopen zaterdag zitten we weer in het buitenland, dit keer in Wenen, Oostenrijk. Hier vinden komend weekend de Europese Kampioenschappen voor senioren plaats. Begin april hebben we hier als een van de weinige al een oefenwedstrijd kunnen varen, het is namelijk een gloednieuwe baan waar nog maar weinig atleten op getraind hebben. De wildwaterbaan is gebouwd van beton, waar het water door middel van 3 pompen doorheen wordt geleid. Het unieke aan deze baan is dat hij zo smal en kort is. De vervallen volgen snel achter elkaar, en zijn niet hoog maar alsnog lastig. Het is echt een technische baan waarop het belangrijk is het water goed te gebruiken.

Tot nu toe gaat de training redelijk goed. Afgelopen week heb ik helaas een flinke verkoudheid afgelopen, waardoor ik nu kan genieten van een heerlijke zeehondenhoest. Tijdens de training gaat het technisch nog wel goed, maar na 30 à 45 minuten ben ik toch wel uitgeput. Gelukkig duurt een wedstrijdrun maar 100 seconden…

De wedstrijd begint deze donderdag. Mijn kwalificatieruns vinden plaats op vrijdag, en als ik een goede run vaar lig ik zondag weer aan de start voor de halve finale. Mijn doel hier is top 20, semifinale dus. De resultaten kun je weer bekijken op www.canoeliveresults.com

Meer informatie over het EK is te vonden onder de volgende link: http://www.kanuverband.at/index.php?page=em-2014-2

 

IMG_7570          IMG_7725

Fotograaf: Michael van den Boogaard – ‘The King’


Mijn vierde dag in Australië is nu bijna voorbij, terwijl jullie net de lunch erop hebben zitten. Het is hier 8 uur later, maar ik heb gelukkig geen last gehad van een jetlag. Het enige wat vermoeiend was, was de vlucht. (En de training vanochtend om 6 uur…) Zondagmiddag ben ik vanuit München met Singapore Airlines naar Singapore gevlogen. De maatschappij bevalt me tot nu toe echt goed. De kano kon zonder problemen mee, er waren veel verschillende films beschikbaar en zelfs het eten was lekker! In Singapore moest ik 13 uur wachten. Ik heb niet veel van de stad kunnen zien, tijdens de sightseeing tour ben ik in slaap gevallen… De vlucht naar Australië verliep ook probleemloos. In Sydney werd ik opgehaald en kwam ik om 9 uur ‘s ochtends bij de baan aan. Aanmelden, spullen afzetten en instappen!

Het is een kunstmatige baan, waar het water met pompen omhoog wordt geleid. Het eerste pluspunt is de watertemperatuur, heerlijk warm! Zelfs om 6 uur ‘s ochtends kun je met korte mouwen varen. Verder is de baan zelf goed te varen. Vergeleken met Wenen een stuk langer, dus ik ben benieuwd hoe de wedstrijdtraining zondag zal gaan. Aangezien mijn coach niet mee is, kan ik meetrainen met een talentontwikkelingsteam met sporters uit o.a. Thailand, Maleisië, Oekraïne en Zuid Afrika. Dit betekent dat ik verschillende coaches heb. Gisteren trainde ik met een Fransoos, die helaas niet zo goed Engels sprak. Vandaag ging de training al een stuk beter, aangezien de Thaise trainer vloeiend Duits sprak. Ik kan nog vier keer trainen op de baan voordat ik woensdag van start ga.

Om op de kosten te besparen woon ik deze twee weken bij Australische sporters in huis, wat me super goed bevalt! Ik heb mijn eigen kamer, een fiets waarmee ik in 5 minuten bij de baan ben en het is natuurlijk een stuk gezelliger dan een hotel. Morgen gaan we met de groep naar de Blue Mountains, een gebergte dat dankzij de eucalyptusbossen een blauwe gloed uitstraalt. Ook ga ik dit weekend de wedstrijd in Leipzig bijhouden. Hier vindt namelijk de Nederlandse selectie voor het komend seizoen plaats, duimen voor mijn clubgenootjes!

Onder de volgende links is meer informatie te vinden over het WK:
http://penrith2014.worldchampionships.events.slalom.canoeicf.com/
http://www.canoeliveresults.com/event/2014/penrith-sydney-junior-u23-world-championships.php

10170842_10203671007956876_2671953221148121703_n


En dan vertrek ik naar Australië! Dinsdagochtend land ik in Sydney waar ik dan nog acht trainingsdagen heb tot het WK u23 van start gaat. Ik kijk er ontzettend naar uit. Niet alleen omdat het het WK in Australië is, maar ook omdat ik het deze wedstrijd helemaal anders heb moeten aanpakken. Naast mij is er nog één andere atlete uit Nederland, Lena, en zij neemt deel aan het talentenprogramma van de internationale kano federatie. Zonder coach, ploegleider en teamgenoten zal het dus een hele andere ervaring zijn dan alle voorgaande wedstrijden. Maar tot nu toe is alles nog goed geregeld, dus ik verwacht dat het een hele goede wedstrijd wordt. Ik overnacht in het huis van een groep Australische sporters, en zal als een echte Nederlander van en naar de trainingslocatie fietsen, aangezien ik nog te jong ben om een auto te huren… Hoe mijn tijd verder verloopt kun je lezen op mijn website en op facebook. Op deze website vind je meer info over de wedstrijd. Helaas nog geen startlijst, maar dat zal ook niet lang meer duren.

Afgelopen week heb ik mijn training in Wenen doorgebracht.Daar vond in het weekend de Oostenrijkse kwalificatiewedstrijd plaats, waar ik en Maarten als voorvaarders mochten starten. Dit houdt in dat je het officiële wedstrijdparcours in delen naar beneden mag varen en daarna nog 2 wedstrijdruns mag varen. Het doel hiervan is dat de Oostenrijkse atleten bij ons af kunnen kijken hoe je het parcours het beste kunt varen. Dat maakt voor ons natuurlijk niet veel uit, maar wij hadden nu het voordeel dat wij totaal 6 wedstrijdruns konden varen op de nieuwe baan in Wenen waar volgende maand het EK gehouden zal worden. Het was een leuke ervaring. De baan beviel me goed en ik merk dat ik echt vooruit ben gegaan afgelopen winter.

Naast al het gekano ben ik ook nog druk aan het werk als vertaler. Sinds kort heb ik een baan bij een online webshop waar ik stukken tekst van het Duits naar het Nederlands moet vertalen. Het is leuk werk, ik leer veel Duitse woorden en kan het van af iedere computer met internet doen, dus ook in het buitenland. Ideaal. Verder heb ik mijn uitslag van de Duitstoets gekregen. Het hoogste niveau! Dit betekent dat ik me aan iedere studie in Duitsland aan kan melden, wat ik ook zeker ga doen voor aankomend wintersemester in oktober.

Maar nu eerst op naar Sydney!